MABON - RÓWNONOC JESIENNA 

Jesień zaczyna się wtedy, gdy przestajemy udawać, że wszystko ma rosnąć bez końca.

 

Równonoc jesienna przypomina o czymś, o czym łatwo zapominamy w świecie nieustannego działania, planowania i przekraczania kolejnych granic.

 

Czasami zapominamy, że wszystko ma swój cykl.

Jest czas wzrostu.

Czas dojrzewania.

Czas zbioru.

Czas odcinania tego, co już spełniło swoją funkcję.

I czas odpoczynku, bez którego żaden kolejny początek nie będzie naprawdę żywy.

 

Natura nie oczekuje od drzewa, że będzie kwitło przez cały rok.

 

Nie wymaga od pola, żeby nieustannie rodziło.

Nie każe owocom dojrzewać bez końca.

 

A my bardzo często właśnie tego wymagamy od siebie.

 

Więcej. Szybciej. Dalej. Lepiej.

Jeszcze jedna decyzja.

Jeszcze jeden wysiłek.

Jeszcze jeden etap rozwoju.

Jeszcze jedna zmiana, zanim poprzednia zdążyła się w nas ułożyć.

 

Dzisiaj Mabon, równonoc jesienna. Magiczny czas, idealny na złapanie oddechu.

 

W tradycjach współczesnych Mabon łączy się z tematami równowagi, wdzięczności, drugiego zbioru/żniwa i przejścia w bardziej introwertyczną część roku .

 

Bardzo ważna myśl na dziś i propozycja dla Ciebie

Poświęć 5-10 minut – tylko tyle ile możesz dzisiaj na to przeznaczyć.

Na pewno znajdziesz gdzieś w domu tea-light albo małą świeczkę.

Zapal ją i pomyśl o tym, co się wydarzyło dla Ciebie od poprzedniej równonocy.

 

Daj sobie chwilę, przywołaj w myślach:

to, co było ważne,

to co Ciebie zaskoczyło,

wszystkie piękne momenty, które udało się przeżyć – może był to miły słoneczny dzień, może gest przyjaciela, a może udało Ci się

     naprawić cieknący przez tygodnie kran

również to, co było trudne, co wymagało poświęcenia, dni, które przyniosły smutek, może nawet wielką stratę …

 

Zobacz, jak to wszystko wpłynęło na Ciebie, co udało się zobaczyć, zrozumieć, zamknąć.

 

Kim jesteś dzisiaj, dzięki temu, że udało się Tobie z czymś zmierzyć, pozwolić pewnym decyzjom dojrzeć, przenieść wielkie lub całkiem małe góry w życiu codziennym, nawet, jeśli odbyło się to zupełnie po cichu.

 

Po co ta świeczka ?

 

Ogień jest dobry, przynosi ciepło i światło – poza tym pozwoli Tobie w skupieniu usiąść i zatrzymać się chociaż na chwilkę.

To nie jest czas na wyznaczanie sobie natychmiast kolejnych celów, postanowień…

 

Spokojnie To ważne, zobacz dzisiaj, co naprawdę „wyrosło” w Tobie i wokół Ciebie:

co się wzmocniło,

co przestało mieć nad Tobą władzę,

co udało się przepracować,

co wymagało odwagi, cierpliwości, co przyniosło trudne chwile, a nawet ból...

 

Patrz spokojnie w płomień świecy i wyrazić wdzięczność - nie tą cukierkową, czy wymuszoną, ale tą prawdziwą, dojrzałą.

Tyle, ile potrafisz dzisiaj.

 

Wyraź wdzięczność za drogę. Za przetrwanie.

Za decyzje, które może nie były łatwe.

Za momenty, w których udało się wybrać siebie trochę bardziej świadomie niż wcześniej.

 

Żniwa to nie tylko zbieranie owoców.

To także rozpoznanie, co trzeba ściąć.

Co nie powinno dalej zabierać miejsca.

Co było potrzebne w poprzednim etapie, ale dziś nie musi już iść z nami dalej.

 

Jesień jest domknięciem pewnego etapu wzrostu.

 

Jest czasem na przyswojenie i zintegrowanie dotychczasowych doświadczeń.

 

Życie nie polega na nieustannym rozkwicie, ale na mądrym przechodzeniu przez kolejne fazy.

 

Jesteśmy częścią natury, nawet jeśli chwilami żyjemy tak, jakbyśmy byli z niej wyłączeni.

Nasze ciało, psychika, emocje i wewnętrzne procesy również potrzebują cyklu.

 

Po każdej zmianie, czy okresach intensywności, potrzebujemy wytchnienia - czasu, aby to przyjąć.

Przestrzeni, aby zrozumieć, co to działanie naprawdę w nas zmieniło.

 

To dobry czas.

 

Zobacz dzisiaj, chociaż przez chwilę, co w Tobie dojrzało, za co możesz wyrazić wdzięczność, zobacz, czego już nie musisz zasilać, zabierz te owoce, które karmią Cię najlepiej.

 

Bądź dla siebie dobry/a , za wszystko czego udało się Tobie dokonać.

 

Zobacz dzisiaj to bardzo dobrze, że nie wszystko ma rosnąć bez końca.

 

Czasem największą mądrością nie jest dalsze parcie naprzód, ale rozpoznanie, że pewien etap właśnie się domyka.

 

I że można wejść w jesień nie jako w czas utraty czegoś, ale jako czas głębszego rozumienia tego, co naprawdę zostało zebrane.

Czas na ciepły koc i patrzenie w gwiazdy z kubkiem gorącego kakao