CZY WSZECHŚWIAT DO NAS PRZEMAWIA ?

Czy wszechświat do nas przemawia?

 

Odpowiedź przychodzi zazwyczaj, nie wtedy, kiedy jej szukamy, ale wtedy, kiedy jesteśmy gotowi ją zauważyć.

Może mieć postać przypadkowo usłyszanego zdania.

Rozmowy, która pojawia się dokładnie w odpowiednim momencie.

Powtarzającego się symbolu.

Książki, do której nagle wracamy.

Człowieka, którego spotykamy „przypadkiem”.

Wewnętrznego poruszenia, którego nie potrafimy jeszcze logicznie wyjaśnić.

 

Czy są to znaki od wszechświata, działanie intuicji, podświadomości, czy po prostu momenty, w których nasza uwaga zaczyna dostrzegać to, co wcześniej pomijała?

 

Być może nie zawsze musimy od razu to rozstrzygać.

 

Ważniejsze może być pytanie: co ten znak we mnie uruchamia?

Czy pomaga coś zobaczyć?

Czy porządkuje to moją aktualną sytuację?

Czy kieruje uwagę tam, gdzie od dawna nie chcemy spojrzeć?

 

Znaki nie muszą podejmować za nas decyzji, ale mogą być zaproszeniem do większej uważności.

Szczególnym rodzajem „znaku” mogą być sny. Carl Gustav Jung traktował je nie jak przypadkowe obrazy, ale jak naturalny sposób, w jaki nieświadomość próbuje uzupełnić to, czego świadomie nie dostrzegamy.

 

Czasem sen nie daje odpowiedzi wprost.

Pokazuje obraz, emocję, osobę albo sytuację, która zostaje z nami po przebudzeniu.

To jeden ze sposobów, w jaki psychika komunikuje nam treści, których świadomie jeszcze nie dostrzegamy.

 

Ważniejsze od szukania gotowego sennika jest wtedy pytanie: Dlaczego właśnie ten obraz poruszył mnie teraz?

Co moja psychika próbuje skierować w pole mojej uwagi?

 

To, czego potrzebujemy, nie przychodzi zawsze jako gotowa odpowiedź.

Przychodzi jako impuls, który pomaga zadać właściwe pytanie.